Dziękujemy za podpisanie petycji.

Szanowna Pani Minister,

wyrażamy stanowczy sprzeciw wobec planowanego wprowadzenia obligatoryjnych zajęć z „edukacji zdrowotnej”. Uczynienie zagadnień dotyczących „zdrowia seksualnego” nieobowiązkowymi jest krokiem w dobrą stronę, jednak zdecydowanie niewystarczającym.

W podstawie programowej „edukacji zdrowotnej” także działy inne niż „zdrowie seksualne” zawierają treści budzące uzasadnione obawy rodziców. W szczególności dział „zdrowie społeczne” porusza fundamentalne kwestie dotyczące rodziny, miłości i relacji w duchu, który wielu rodziców uznaje za szkodliwy.

Wielu rodzicom zależy na przygotowaniu dzieci do tworzenia wiernych małżeństw oraz szczęśliwych, trwałych rodzin. Tymczasem, zapisy podstawy programowej rodzą obawy, że zamiast rozwijać w uczniach pragnienie budowy trwałych więzi małżeńskich i rodzinnych, będą oni uczeni akceptacji dla konkubinatów i innych nietrwałych modeli związków.

W podstawie programowej dla szkół podstawowych ani razu nie pojawia się słowo „małżeństwo” – mowa jest jedynie o „miłości dojrzałej”. Z kolei w szkołach ponadpodstawowych relacja małżeńska ma być omawiana zaledwie jako jedna z kilku równorzędnych opcji, obok relacji romantycznej i partnerskiej. Brakuje wskazania pożądanego wzorca relacji.

Podobnie, kwestia rodziny w pozytywnym świetle pojawia się jedynie w klasach IV–VI. Na późniejszych etapach edukacji brakuje jakiegokolwiek pozytywnego przekazu w tym zakresie. 

Podstawa programowa całkowicie pomija temat wierności małżeńskiej oraz budowania trwałej rodziny, nie wskazując pożądanego wzorca w tym zakresie. Zamiast tego dzieci i
młodzież są oswajane z różnymi formami związków pozamałżeńskich. Uczeń szkoły podstawowej ma „opisywać zmiany mogące występować w rodzinach, w tym separację,
rozwód oraz wejście rodziców w nowe związki”, natomiast uczeń szkoły ponadpodstawowej ma „z szacunkiem formułować komunikaty dotyczące decyzji innych osób związanych z
życiem rodzinnym, partnerskim i rodzicielskim, w tym decyzji o związku formalnym, nieformalnym, niepozostawaniu w związku, separacji czy rozwodzie”. Zapisy te nie budziłyby kontrowersji, gdyby program w innych punktach kładł nacisk na przygotowanie młodych ludzi do życia w małżeństwie i ukazywał jego wartość. Tak się jednak nie dzieje.

Jeśli zajęcia z „edukacji zdrowotnej” mają być obowiązkowe, nie mogą poruszać tematyki ingerującej w wyznawane wartości. W przeciwnym razie będą stanowić rażące naruszenie art. 48 Konstytucji RP, który gwarantuje rodzicom prawo do wychowywania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Oczekujemy całkowitego zrezygnowania z poruszania spornych
zagadnień lub pozostawienia „edukacji zdrowotnej” jako przedmiotu nieobowiązkowego.

W przypadku podtrzymania decyzji o obligatoryjności przedmiotu, domagamy się, aby komponent dotyczący „zdrowia seksualnego” oraz inne treści dotykające sfery wartości zostały całkowicie wyłączone z jego zakresu. Mogą one stanowić co najwyżej temat osobnych zajęć fakultatywnych, o udziale w których decydowaliby rodzice. Przyjęta formuła, w której „edukacja seksualna” jest integralną częścią obowiązkowej „edukacji zdrowotnej”, a rodzice mają jedynie prawo do wypisania dziecka z konkretnych lekcji, jest nieakceptowalna. Narażałaby dzieci na marnowanie czasu („okienka” między zajęciami) oraz stygmatyzację koleżeńską i stawiałaby wielu rodziców przed bardzo niekomfortowym dylematem, które rozwiązanie będzie dla dziecka mniej szkodliwe.

Z programu „edukacji zdrowotnej” należy ponadto usunąć wszystkie zagadnienia o charakterze politycznym lub światopoglądowym, co w szczególności dotyczy działu „zdrowie środowiskowe”. 

„Edukacja zdrowotna” ma potencjał, by być niezwykle pożytecznym przedmiotem. Nie powinna w ogóle wzbudzać kontrowersji. Warunkiem koniecznym jest jednak poszanowanie
różnych wrażliwości oraz poglądów rodziców i skupienie się wyłącznie na kwestiach medycznych i profilaktycznych: zdrowiu fizycznym, prawidłowym odżywianiu, aktywności fizycznej i higienie cyfrowej.